ฉันก็รู้ว่าเราต่างมาคนละทาง มาเจอกันโดยบังเอิญเพราะความเหงาข้างในหัวใจจึงทำให้เรารักกัน แต่ลึกๆฉันเองก็รู้ตัวว่าเธอเองยังมีคนที่สำคัญที่เขาเองก็รักเธอมากเช่นกันรอให้เธอกลับไปหา ฉันก็รู้ว่าสายเกินไปที่ไม่สามารถเป็นเจ้าของเธอได้ เมื่อได้รู้ว่ามันสายไปก็ต้องยั้งใจ เพื่อไม่ให้เกินเลยกว่านี้ หยุดไว้ตรงนี้มันคงจะกว่ายื้อกันไป เธอเองก็คงต้องเดินกลับหลังไปหาคนนั้นที่ดีกว่าฉัน ฉันขอสัญญาจะไม่ลืมเธอจนวันตายถึงแม้จะต้องปวดใจจะไม่เสียดายที่ได้รักเธอ ตลอดเวลาเกือบปีที่เราได้คบกันมันคือช่วงเวลาที่แสนดีที่เราได้มาเจอกัน เวลาแค่เพียงไม่นาน แต่มันก็สำคัญมากมาย ฉันจะจำวันของเรา บันทึกลงในหัวใจ ว่าครั้งหนึ่งเคยได้รักใครหมดหัวใจได้อย่างเธอ หากแม้ว่าฉันได้ตายไปก็จะไม่เสียดายที่ได้รักเธอ

รั
ก
เ
ธ
อ
ม
า
ก
รักมากเกินจนทำให้ฉันฉ่ำใจอยู่ฝ่ายเดียว จงย่อมรับกับผลเฉลยของความรัก มันก็คงเป็นเพียงความทรงจำที่เราเคยชินไปกับมัน จะต้องทนเห็นหน้าเธอต่อไปได้ยังไงเมื่อฉันยังไม่หมดใจจากการที่ได้รักเธอ
เธอยัง....รัก...ฉันอยู่หรือป่าว
ถึงแม้ตอนนี้คำว่ารักคงหมดไปจากใจเธอ เมื่อเธอหมดที่จะรักฉันต่อไป